Σιδηρόκαστρο

Από Βικιταξίδια
Νομός Σερρών > Σιδηρόκαστρο
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Map mag.png Πατήστε εδώ για να δείτε το χάρτη της περιοχής σε πλήρη οθόνη.


Το Σιδηρόκαστρο είναι είναι πεδινή πόλη (υψόμ. 100μ.) του Νομού Σερρών. Έχει πληθυσμό 10.890 (2001). Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νομού, 26 χλμ. ΒΔ. της πόλης των Σερρών, ανάμεσα στα όρη της Βροντούς και του Αγκίστρου από βορρά και του ποταμού Στρυμόνα από δυτικά.

Το άρθρο καλύπτει και τους γύρω οικισμούς Στρυμονοχώρι, Θερμοπηγή, Χαροπό, Χορτερό, Κάτω Αμπέλια, Καμαρωτό, Βαμβακόφυτο.

Με μία ματιά[επεξεργασία]

Το Σιδηρόκαστρο είναι αμφιθεατρικά χτισμένο στους πρόποδες του Ισσάρι, πανύψηλου και απόκρημνου γρανιτένιου γκρίζου βράχου που δεσπόζει ανατολικά και στους τριγύρω λόφους του, που σε όποιο σχεδόν σημείο του κι αν βρίσκεται ο επισκέπτης, βλέπει την υπόλοιπη πόλη.

Ο ποταμός Κρουσοβίτης, παρακλάδι του Στρυμόνα, το χωρίζει σε δύο μέρη που ενώνονται με γέφυρες: του Καλκάνη, από το όνομα του μηχανικού που την κατασκεύασε, και του Σταυρού, επειδή τα Θεοφάνια ρίχνεται απ’ αυτήν ο Σταυρός. Επίσης ξεχωρίζουν οι γέφυρες της Μαϊμούδας (ξεροπόταμος) που ενώνουν τις καλυμμένες με γκαζόν και πικροδάφνες όχθες της.

Ιστορία[επεξεργασία]

Σιδηρόκαστρο (1919)

Το Σιδηρόκαστρο είναι τόπος με μακραίωνη ιστορία. Υπάρχουν μνημεία της παλαιολιθικής εποχής. Οι αρχαίοι κάτοικοί του ήρθαν από τη Λήμνο και ονομάζονταν Σίντιοι, απ΄ όπου πήρε το όνομα της η Επαρχία της Σιντικής. Κοντά στην κωμόπολη υπάρχουν βυζαντινό κάστρο, λαξευτοί μακεδονικοί τάφοι, ρωμαϊκός οικισμός και νεκροταφείο. Στις 20 Σεπτεμβρίου του 1383 το Σιδηρόκαστρο έπεσε στα χέρια των Τούρκων για να παραμείνει υπό την Οθωμανική διοίκηση 529 χρόνια. Επί τουρκοκρατίας ονομαζόταν (Demirhisar) Δεμίρ Ισσάρ (σιδερένιο κάστρο) και κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού αγώνα αποτελεσε σημαντική εστία του ελληνισμού. Στα 1912 έπαψε να βρίσκεται υπό Οθωμανική Διοίκηση. Το 1913 ανέλαβαν διοίκηση οι Βούλγαροι. Στις 27 Ιουνίου 1913 το Σιδηρόκαστρο ανακαταλαμβάνεται από τον Ελληνικό στρατό και πολλά αλλοεθνή μνημεία χάθηκαν.

Οι κάτοικοι του Σιδηροκάστρου είναι γηγενείς και πρόσφυγες από διάφορα μέρη: Μικρασιάτες, οι Μελενίκιοι που ήρθαν το 1913 από το Μελένικο, Θρακιώτες που ήρθαν από την Ανατολική Θράκη (Ευρωπαϊκή Τουρκία) το 1922 με την Μικρασιατική καταστροφή, Πόντιοι από τον Πόντο, Βλάχοι και άλλοι από διάφορα μέρη της Ελλάδος.

Μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου (1949) αρχίζει ή περίοδος του ψυχρού πολέμου, όπως χαρακτηρίζεται, όπου δεν επιτρέπει την ανάπτυξη σχέσεων με τους γειτονικούς λαούς και τα μέτρα ασφαλείας είναι μεγάλα. Η περιοχή είναι χωρισμένη σε ελεγχόμενες και απαγορευμένες ζώνες. Κάτω υπό αυτές τις συνθήκες οι επενδύσεις στην περιοχή ήταν ανύπαρκτες. Οι υποδομές σε γέφυρες δρόμους αρδευτικά έργα ήταν ανύπαρκτες. Αυτές που υπήρχαν πριν από τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο καταστράφηκαν. Οι δρόμοι το χειμώνα γίνονταν αδιάβατοι και τα ποτάμια πλημμύριζαν με την πρώτη βροχή καταστρέφοντας τις σοδειές, γιατί δεν υπήρχαν τεχνικά έργα. Από το 1965 αρχίζει σταδιακά και η αποκατάσταση σχέσεων καλής γειτονίας με τη Βουλγαρία. Ανοίγει το τελωνείο του Προμαχώνα, κατασκευάζεται σύγχρονος, για την εποχή εκείνη αυτοκινητόδρομος.

Πώς θα φτάσετε[επεξεργασία]

Πώς θα μετακινηθείτε[επεξεργασία]

Τι πρέπει να δείτε[επεξεργασία]

Το βυζαντινό κάστρο
  •   Το βυζαντινό κάστρο (Ισσάρι). Το φρούριο Ισσάρι, κτίσμα του Βασιλείου του Βουλγαροκτόνου, ύψους 155μ., δεσπόζει ΒΔ. της πόλης. "Δεμίρ Ισσάρ" στα τούρκικα σημαίνει «Σιδερένιο κάστρο». Πρωτοχτίστηκε το 527 μ.Χ. από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό και ολοκληρώθηκε από τον Ανδρόνικο Γ' τον Παλαιολόγο (1326-1341). Από την πανοραμική θέση του κάστρου, μπορεί ο επισκέπτης να παρατηρήσει όλη την πόλη και ένα μεγάλο μέρος του Σερραϊκού κάμπου, με τον ποταμό Στρυμόνα και τη λίμνη της Κερκίνης.
  • Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου και Τίμιας Ζώνης. Το παρεκκλήσι του Αγίου Δημητρίου ή της Αγίας Ζώνης όπως είναι σήμερα γνωστό ήταν ειδωλολατρικός τάφος Ελληνιστικής εποχής. Αργότερα μετατράπηκε σε χριστιανικό ναό. Με τον καιρό ο ναός εγκαταλείφθηκε και ξεχάστηκε η ύπαρξή του. Ανακαλύφθηκε τον Απρίλιο-Μάιο του 1915. Τότε χτίσθηκε ένας μικρός ναός σχεδόν όλος μέσα στον βράχο. Το 1939, ο ναός επεκτάθηκε και πήρε τη μορφή που έχει σήμερα. Ο λαξευμένος στο βράχο ναός - τάφος είναι το Ιερό του σημερινού ναού. Ανακαινίσθηκε εξ΄ ολοκλήρου το 2003.
  •   Ιερά Μονή Κηρύκου και Ιουλίτης. Βρίσκεται στο ίδιο, υπερκείμενο της πόλης του Σιδηροκάστρου ύψωμα, που βρίσκεται ο Ιερός Ναός του Αγίου Δημητρίου και Τιμίας Ζώνης, κτίσθηκε το 1967. Στην Μονή διδάσκεται η αγιογραφία και φιλοτεχνούνται εικόνες και ψηφιδωτά. Υφαίνονται χειροποίητα χαλιά και πλέκονται γυναικεία ενδύματα, τα οποία με την επωνυμία "Κάστρο", διατίθενται στις αγορές διάφορων Ελληνικών πόλεων. Στα εργαστήρια της Μονής ράβονται επίσης Ιερά άμφια, τα οποία φιλο­τεχνούνται με χρυσοκέντητες παραστάσεις. Η Μονή διαθέτει δικό της κηροποιείο, από το οποίο τροφοδοτεί τους Ιερούς Ναούς της Μητροπόλεως, αλλά και άλλων περιοχών.
  •   Οχυρό του Ρούπελ. στις 26 Μαΐου λειτούργησε ως φραγμός στην προέλαση των Γερμανοβουλγαρικών δυνάμεων.

Ψυχαγωγία[επεξεργασία]

  • Λουτρά Σιδηροκάστρου (λίγο βορειότερα από το Σιδηρόκαστρο και κοντά στην σιδηροδρομική γέφυρα του Στρυμόνα). Έχουν νερό 45˚C. (Υδροθεραπευτήριο λειτουργεί επίσης στην κοινότητα Θερμών, καθώς και στο Άγκιστρο)

Τι θα αγοράσετε[επεξεργασία]

Πού θα πάτε για φαγητό[επεξεργασία]

Πού θα πάτε για καφέ - ποτό[επεξεργασία]

Πού θα μείνετε[επεξεργασία]

Επικοινωνίες[επεξεργασία]

Επόμενοι προορισμοί[επεξεργασία]


Create category


Wikipedia logo
Στη Βικιπαίδεια υπάρχει άρθρο σχετικά με το θέμα:
commons logo
Στα Κοινά υπάρχουν αρχεία σχετικά με το θέμα:


[[Κατηγορία:]]


Ο οδηγός είναι περίγραμμα και χρειάζεται περισσότερο περιεχόμενο. Διαθέτει ανάλογα πρότυπα, αλλά δεν περιέχουν επαρκείς πληροφορίες. Παρακαλούμε βοηθήστε στην ολοκλήρωσή του!